Powietrze do spalania w kominku a system wentylacji z odzyskiem ciepła.

Kominek stał się już stałym elementem budownictwa jednorodzinnego, a dla niektórych właścicieli promienie z wkładu kominkowego są tak istotne, że inwestują już w dwa kominki (przeważnie salon i sypialnia). Z praktyki, w takim domu również powstaje system wentylacji z odzyskiem ciepła (rekuperacja).

Wiele inwestorów nie wie, ale nawet nie jest uświadomienie przez instalatorów kominków o niezbędnej ilości powietrza do prawidłowego procesu spalania w wkładzie kominkowym. Z dostępnej literatury można wyczytać,że same tylko kominki zamknięte zużywają podczas palenia około 10 m3 powietrza na godzinę na każdy kilowat swojej mocy (kominki otwarte zużywają go kilkakrotnie więcej).

Z przeprowadzonych testów na wkładzie kominkowym KFD EKO 90, który działa w domu modelowym DWRC z pomiarów anemometrem (przyrząd do pomiarów ilości przepływającego powietrza ), wyniki wykazały ,że wkład podczas swojej pracy (nie na pełnym obciążeniu ) pobiera 90 m³/h . Jest to 50% powietrza, które jest przeznaczone na potrzeby wentylacji nawiewno-wywiewnej (rekuperacji). Pozostawienie tego problemu, bez żadnego rozwiązania będzie zakłócało system wentylacji.

Skąd powietrze do spalania?

Kominek wytwarza dość spory ciąg kominowy, co w praktyce wiąże się z wytworzeniem podciśnienia w pomieszczeniu gdzie znajduje się kominek, a co za tym idzie, przez wszystkie nieszczelności które są w domu, będzie zaciągane powietrze. Powoduje to znaczne przeciągi i wychłodzenie pomieszczenia. W skrajnych przypadkach kiedy mieszkanie jest bardzo szczelne i nieszczelności nie wykazuje, kominy wentylacji grawitacyjnej (wywiewnej) zaczną służyć jako nawiewne (kompensata powietrza potrzebnego do procesu spalania). Taka sytuacja jest bardzo niebezpieczna, ponieważ kominy wentylacji grawitacyjnej, są w sąsiedztwie kominów spalinowych i jeżeli komin nie jest koszulkowany, może nastąpić przedostawanie się spalin z komina spalinowego do komina wentylacyjnego, skąd spaliny będą dostawały się do pomieszczenia.

Rozwiązaniem problemu, chociaż nie wygodnym jest doprowadzenie powietrza do spalania osobnym przewodem pod wkład kominkowy. Przewód taki powinien mieć czerpnię ścienną, z siatką zabezpieczającą przed dostaniem się szkodników. Na przewodzie wentylacyjnym powinna być umieszczona przepustnica, która będzie otwierana tylko podczas palenia w kominku.

Przepustnica może być z cięgnem, za pomocą którego użytkownik będzie ją otwierał w razie potrzeby. Można zastosować automatyczną z termostatem który będzie otwierał przepustnicę lub sprężyć ją z turbiną kominkową od systemu DGP, jeżeli taki jest instalowany.

Przewód wentylacyjny pod wkład kominkowy to najbardziej popularny sposób, lecz rozwiązanie takie ma swoje wady. Mianowicie powietrze jest wykorzystane do spalania, ale część może być wykorzystana do dystrybucji gorącego powietrza, i w ten sposób jeżeli powietrze będzie zanieczyszczone będzie ono przenosiło się na cale pomieszczenie. Inną z wad takiego rozwiązania jest możliwość powstawania przeciągu zimnego powietrza.

Jakie jest skuteczne rozwiązanie?

Jednym z rozwiązań chociaż też nie idealnym jest zakup wkładu w króćcem powietrza do spalania z zewnątrz bezpośrednio w obudowie wkładu. Świeże powietrze , o dobrych właściwościach fizycznych jest doprowadzane do komory spalania i opuszcza wkład przez komin spalinowy. Jest to obieg zamknięty. Z pomieszczenia jest tylko pobierane niewielkie ilość do procesu dopalania gazów, przez otwory w tylnej części wkładu, oraz tylko do rozpalenia wkładu przez wlot z przodu wkładu.